Pierogi legnickie

Wołanie z kuchni: - Kto prosił ruskie?
Odpowiedź z głębi baru: - Nikt. Same przyszli.

Przytoczona anegdota powstała ponoć w jednym z legnickich barów mlecznych. "Pierogi ruskie" trafiły do Legnicy wraz z przesiedleńcami z kresów wschodnich. Przymiotnik "ruskie" nie pochodzi od Rosji, ale od Rusi Czerwonej :) więc niechęć do nazwy może budzić zdziwienie. Jednakże często zadawane pytanie w barach mlecznych: czy są ruskie? doprowadzało do złośliwych uwag np. - co głupio pytasz, zobacz za oknem. Takie pytanie zwłaszcza w mieście zwanym "Małą Moskwą" korciło do dwuznacznych odpowiedzi. Ponoć problem okazał się na tyle poważny, że na początku lat 70-tych zajęły się nim ówczesne władze. W tym czasie miejsce "ruskich" zajęły u nas "pierogi legnickie", które od pierwowzoru odróżnia jeden składnik, a mianowicie żółty ser.

Recepturę na "pierogi legnickie" opracował w połowie lat 70-tych techolog z Legnickich Zakładów Gastronomicznych - pan Popek. On to właśnie w swojej recepturze pierogów nazwanych legnickimi zawarł żółty ser. Taką informację zaczerpnąłem można powiedzieć "u źródeł" od właściciela ostatniego w Legnicy baru mlecznego "Ekspres". Pan Stefan Paluch, który w gastronomii pracuje już 50 lat podaje w swoim barze "pierogi legnickie" wykonane wg oryginalnej receptury.

"Pierogi legnickie" można dziś zjeść w wielu miejscach, ale są to najczęściej zwykłe "pierogi ruskie" podawane pod inną nazwą. Jeśli chcesz posmakować za nieduże pieniądze naszej jedynej regionalnej potrawy, sporządzonej według oryginalnej receptury w lokalu z minionej epoki to zapraszam do baru mlecznego "Ekspres" przy ulicy Dworcowej (naprzeciwko dworca PKP).

Górale mają swoje oscypki, Ślązacy mają kluski śląskie z modrom kapustom i wołowiną, a my mamy pierogi legnickie. Jak je przygotować? Przepis jest bardzo prosty do wykonania, nawet dla laika ;-) W zasadzie ciasto nie różni się niczym od tego przygotowywanego na pierogi ruskie, zaś farsz zawiera dodatkowo ŻÓŁTY SER. Można go dodawać według własnej oceny, ale pierogi najlepiej smakują gdy ŻÓŁTY SER stanowi 1/3 objętości farszu.

Składniki

Farsz: Wyszorowane ziemniaki ugotować "w mundurkach". ŻÓŁTY SER np. salami zetrzeć na tarce z grubymi oczkami. Następnie jeszcze ciepłe ziemniaki obrać, przepuścić przez maszynkę razem z serem, twarogiem i zrumienioną na złoty kolor, pokrojoną w kostkę cebulą, dodać do smaku pieprzu i soli. W razie braku maszynki można posłużyć się tłuczkiem z dziurkami do ziemniaków.

Ciasto: Mąkę przesiać, dodać jajko, sól. Dolewając wody zagnieść elastyczne ciasto. Na stolnicy posypanej lekko mąką rozwałkować dość cienko ciasto, a następnie wykrawać foremką, lub szklanką krążki o średnicy 5-7 cm. W krążek nałożyć nadzienie, zlepić dokładnie brzegi, Zwrócić należy uwagę na to by nadzienie nie dostało się między brzegi (pierogi wówczas "rozłażą się").

Pierogi wrzucamy do gotującej się, uprzednio osolonej wody. Po wypłynięciu na wierzch gotować przez 3-4 minuty. Podawać polane tłuszczem i skwarkami lub jak kto woli śmietaną :)

Uwagi od internautów
1. "Rzuciłem okiem" na część dotyczącą pierogów legnickich. Pragnę zwrócić uwagę na pochodzenie nazwy. Według moich informacji nazwa legnickie powstała dlatego, że użycie nazwy "ruskie" w legnickich punktach "masowego żywienia" była nie do przyjęcia dla tzw. decydentów. Ponieważ danie to należało do najbardziej popularnych wśród bywalców barow mlecznych ktoś wpadł na pomysł by zmienić nieco recepturę i oferować pierogi jako legnickie.
   Jak sadzę, tę wersję mogą potwierdzić byli pracownicy baru mlecznego, który miał swoją siedzibę naprzeciwko Dworca. O ile pamiętam wypowiedź jednej z pracownic tego baru została zarejestrowana w jednym z filmów dokumentalnych o czasach gdy Legnica była "Małą Moskwą". Roland.
   
   
2. Wiem, że pierogi legnickie różnią się od pierogów ruskich nie tylko nazwą, ale też składem, do farszu na pierogi legnickie dodawany jest też ser żółty, wiadomość można potwierdzić w Barze Mlecznym przy ul. Dworcowej. Aga